و به سند معتبر از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه فرمود : زينهار مزاح بسيار مكنيد كه باعث حقد و كينه مىشود ، و مزاح دشنام كوچك است « 1 » . و حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام بعضى از فرزندان خود را وصيّت فرمودند كه : بپرهيز از مزاح كه نور ايمانت را مىبرد ، و مروّت و انسانيّت را سبك مىكند « 2 » . و به سند صحيح از معمّر بن خلّاد منقول است كه : به خدمت حضرت امام رضا عليه السّلام عرض نمود : گاه هست كه شخصى در ميان جماعتى مىباشد كه مزاح مىكنند و خنده مىكنند ، فرمود : باكى نيست تا به فحش نرسد ، بعد از آن فرمود : اعرابى بود و به خدمت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله مىآمد ، و هديّه مىآورد و مىگفت : يا رسول اللّه قيمت هديه ما را بده ، يعنى تبسّم فرما ، حضرت مىخنديد ، و وقتى كه غمى روى مىداد مىفرمودند : اعرابى كجاست ؟ كاش مىآمد و ما را مىخندانيد « 3 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : هيچ مؤمن نيست مگر آنكه در آن دعابه هست ، پرسيدند : دعابه چيست ؟ فرمود : مزاح و خوش طبعى « 4 » . و منقول است از يونس شيبانى كه حضرت صادق عليه السّلام از من پرسيد كه : چگونه است مداعبه و مطايبهء شما با يكديگر ؟ گفتم : كم است : فرمود كه : چنين مكنيد كه خوش‌طبعى و مداعبه از حسن خلق است ، و تو به مداعبه سرور و خوشحالى در دل برادر مؤمن خود داخل مىكنى ، و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله بسيار بود كه با كسى

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 664 ح 12 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 665 ح 19 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 663 ح 1 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 663 ح 2 .